Wie drei Ämmitauer, wo mitenang Musig mache, zämecho sy
Dr Jufli-Pesche het sech churzschpitz, wi me s vo n ihm nid angersch gwanet isch, e Occasions-Eiachser gchouft – eine fryli, wo nümm grad i beschtem Zuestang isch gsi. Wo n er du drmit am letschte Horner-Sunndigaabe dr Bätzi-Res het wöue ga abhole, wüu si no ir Latärnebachgrabe-Pinte z Tanz hei wöue, sy n ihm di erschte Zwyfu cho: Längt s ächt vor em Ynachte mit däm aagschlagne Eiachser bis i d Pinte – u drno ou wider bis zrugg?
Nu, si hei sech no knapp tags u bi yschiger Cheuti, bi Windgschtöber u starchem Schneefau – eso starch dass me schier d Ouge ganz het müesse zuehaa – uf e Wäg gmacht. D Straass isch nume no mit viu Fantasie gsy uszmache. Dr Stumpe isch eim gäng wider usggange. Vrgäbe hei si ghoffet, mi schaff s ohni z chöttele i zwo Stung bis hingere i Grabe.
No bevor si über ds Schwarzeried cho sy (dr Resu het scho paarmau si Gutter mit Bätzi vüregno gha), hei si müesse abstyge für ds Chöttele. Da hei si du z grächtem a d Finger u a d Ohre gfroore. Uf ds Mau si riisigi Stichflamme, wo orangsch glüüchtet hei, us em Uspuff vom Eiachser gschosse, u ghört het me vo däm nüt meh. Do het me sech churzum umbsunne, isch abgschtige u haut glüffe.
Bätzi-Reses Vorschlag, bim Stumpe-Housi zueche z ha, het em Jufli-Pesche nid apartig gfaue; er het gwüsst, was eim dert wartet. Aber wüu es se het gfroore un e strubi Byse ggangen isch, hei si sech woou oder übu z Fuess uf e Wäg derthäre gmacht. No gäb s eufi gschlage het, hei si dert ddopplet. E Schwade Rouch isch, wo ne isch ufta worde, dene zwene eggägecho, dass beid hei müesse hueschte wi n es Ross. Däm Stumpe-Housi mit sym übermässige Tubakkonsum trappet vüra nid i d Stube, wär d Chleider gärn no ne Wuche wet anne bhaute. U itz eersch üser zwe Pannepilote ir Tanzbchleidig: Si hei doch nid uf em Tanzbode mit Rouchgschtank im Haublyn wöue d Froue verschüüche!
Aber dä Mief, wo eim da het i ds Gsicht gschlage, het mit em Charakter vom Stumpe-Housi nüt z tüe; er isch de süsch gar ke Leide. U dass er öppen einsch isch z ha gsy für n es Lumpestückli, wüsse dr Bätzi-Res u dr Jufli-Pesche no us dr Zyt, wo si mit ihm zäme z Schuel sy. Das hingäge isch es angersch Kapitu u tuet hie nüt zur Sach. Di beide Zuecheglüffnige hei wou gwüsst u s grad wider erfahre, dass dr Stumpe-Housi mit Batzechlemmer nüt cha aafa un e Guethärzige isch. Er het se i d Stube gheisse u se grosszügig bewirtet.
Das Chirschiwasser fryli, wo n er ne ygschänkt het, isch ne churzum i d Chnöi gfahre; es het se ghörig bbuttelet. Si sy gwüss bau drei Stung by n ihm gsy, wo n er vo sym nöije grüene Buecher-Traktor het aafa schwärme. Dr Jufli-Pesche het sofort gschaute: „Me chönnt doch no mit däm i d Latärnebachgrabe-Pinte“. He ja – u n eso isch me z dritt bau drufabe ufbbroche.
Aber no däm auem isch me eersch ir Latärnebachgrabe-Pinte aacho, wo s scho bau nümm Aabe gsy u ehnder gäge Morge ggangen isch. Z Tanze het s da nüm viu ggä, d Musig isch lengschte verklunge gsy. Die wo hei Musig gmacht gha, sy mit junge Töchtere am Schätzele gsi. Di drei Manne hätti zwar itz ou no gärn echly ds Tanzbei gschwunge u wäri am Änd nid minger gärn no zu me ne Müntschi vo eim vo dene schöne Buuremeitschi cho. Aber da isch itz haut nütmeh z wöue gsi. Drby wär de z säge: Es sy de vo de schönere Froue gsy, wo dert d Musikante hei umgarnet.
Di Drei hei eis glehrt da druus: Zuegang zu de schönschte Froue schaffe äuä ehnder d Musiker weder d Tänzer. Di ganz Nacht lang u bis am Morge het se das beschäftiget. Wo si mit ihrne sturme Chöpf erwachet sy, isch s en abgmachti Sach gsy, dass si ou derewää wöui Musig mache. Si hei sech Instrumänt aagschaffet u hei flyssig aafa üebe.
U sider reise di drei Ämmitauer vo Tanzaabe zu Tanzaabe, vo Hochzyt zu Geburtstag, vo me ne gmüetleche Aabe z Bärn bis wider zrügg i ds Ämmitau u spile ihri Musig. U wär weiss: Am Änd bringe ou si s fertig, em einte oder angere Meitschi es Lächle uf d Lippe z zoubere – grad wi denn d Musikante ir Latärnebachgrabe-Pinte.
Geschichte: Trio Miesch am Rügge
Ins Berndeutsch gesetzt: Ernst W. Eggimann
